A. Çağrı Bayındırlı – Yağmur Balat’ı

A. Çağrı Bayındırlı – Yağmur Balat’ı

Şimdi kalbimle uğraşacak mevsim yok elimde
Tanrım için biriktirdiğim dualar asılı duruyor

Söylenecek her şeyi söylemişti Tanrı
Bize denk düşen ağlamaktı biraz hepsi üstüne
Kalbimle uğraşacak mevsim kalmadı elimde
İçime doğacak şarkıları duysam yeter
Bakışlar bir sabahtı onca yanıma doğruldu
Yeminler uçuştu her yerde kar tanesi ve kırım
Yağmursuz kalayım dokunmadım kimsenin sessizliğine
Yalnızca kendi sesime –azalıyordu- dokundum.

Öyle bir uzak var sesimde isyana rağmen sarı
O uzağı geçersem ağlamam sanki bir daha
bir daha bir daha sonra bir daha yükselir
Ata binmiş çocuklar yükselir denizden, denizatına
varlığımı ıslatan kimse, gelir tam peşinde durur
Halbuki deniz olsam kıyımda olmazdı kimse
Çünkü kalbimle uğraşacak mevsim yoktu elimde
Yoksa öptüğüm her çocuk sesim için toplanıp
bir bir ölürlerdi denizden çıkmadan önce

Beni kırıştıran bir tutkum var bunu ancak yanarsam
-denizin tamamen dışında- bırakırım bir yere
Bir de gençlik var elimde ki görmediği ses kalmamış
Gitmediği gök saymadığı insan ölmediği kadın
varsa bile bırakmaz gelecektir onun zamanı
Beni alıştıran bir yerim olmadı hiç üzülmeye
Hep rüzgârlıydı gülüşüm yüzümü bildim bileli

Sana sığınıyorum kendimden, bunca gitmek çok bana
Ve bilmiyorum, kalbimle uğraşacak mevsim var mı elimde

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>