Şiir

Abdülhalik Aker – Bahê

Abdülhalik Aker – Bahê

Cercis Kaptan’a…

Şüphe duymadım anne, gelmeyeceksin diye
kulağımda son sözün: beni sen burda bekle!
yetmiş sene her bahar umut indi bu vadiye y
etmiş sene bekledim en imanlı yürekle

Bu eşiği tuttum hergün dönen dünyaya inat
ne ahdimi unuttum ne de ye’se kapıldım
esen her rüzgar ile değişirken kainat
kalbim ilk günkü gibi… Bahê’ye döndü adım…

Gidiyorum, ölmeye yani öbür tarafa
cehennem ateşinde kurursa gözşyaşlarım
bir daha beklemeye giderim ki Araf ’a
anneleri beklemek artık kalmasın yarım

İşte Deyrulzafaran, işte kadim manastır
Yetmiş altı yaşında bir çocuğu anlatır

Etiketler
Devamı

Benzer Yazılar:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Adblock Detected

Please consider supporting us by disabling your ad blocker