Akif Kuruçay – Akşam Yemeğinde Balık

Akif Kuruçay – Akşam Yemeğinde Balık

– İsmail Özen’e

İştiyak bir çocuğun kabuğundadır,
Yaşlı bir adamdan dönmek çıngırağı
Derhal sofraya çağırır iştahı yaşamakla kaynayan insanı
Bir el sofraya dağılmıştır, bir el kız oğlan kız
Dayanıklı gürbüz bir öğün olarak dolanır,
İnsan kendine hep doyumsuz bir biçim bulur
Yayıldıkça dünyaya.

Gün doğar gün biter orgun sesi kabuğun altında
Nemli bir teşbih halinde ruha açılır
Kan kemik yara ne varsa hurcun içinde
Karanlık köşelere itelenmiş iması insan olmanın
Şehvetli bir nağmeyle durmadan mayalanır
Olmanın ve bozulmanın serabı.

Bilirsin insan
Sudan ve mizaçtan bir pişmanlık olarak tekrarlar tarihi
Kapışır yatakları aynı anda boşalır,
Bilirsin insan seviştiğine benzer ölüm anının
Taş gibi sektiği dalgalı hatırada
Ateşli bir hastalık kabuklanır

Balçığa karılmanın yenilenen tespihi
Ah ölüm,
Bir çocuğun kabuğunu kaldırır sofralardan
Tuzun acılığını emen bir vücut boşluğu
Kalır geriye balık tabağından

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>