Ali Akar – Ve Size Şerefiniz Geldi

Ali Akar – Ve Size Şerefiniz Geldi

Yaklaştıkça yaklaşan bir hesap var. Verilenlerin nasıl, ne şekilde ve kim dedi diye kullanıldığının hesabı… Uzak zannedilen, gelmez diye düşünülen, gelse bile kolay sıyrılırız diye avunulan; habersizmişçesine duyarsız, bigâne, gafil kalınan… Oysa hatırlatan, gündeme koyan bir öğüt de yüreğimizin, gözümüzün, kulağımızın önüne geldi. Ama bilinç çeperlerine çarpıp çarpıp kırılan, dökülen bir ses olarak. Bir oyun oynaş tutsak etti insanı, dalgaya aldı uyarıyı bazen ya da oynadığı yalan oyunu aşırı ciddiye alarak gerçeklikten koptu. Yürekleri ele geçiren başkaca hedefler buldu insanoğlu… Değerini anlayamadılar vahiyle gelen zikrin; böylece kendi değerleri de olmadı. Değerlerini kendisinin belirlediği bir dünyada insanın bir önemi de kalmadı.

Uyarıyı bize taşıyan, kendisi de canlı bir uyarı olan elçiyi bizden biri diye reddederken kendileri gibi olanların sözlerini, kelimelerini vahiymişçesine gizlice, içlice fısıldadılar birbirlerine, benliklerine… Evet, onlara  zik ri getiren onlardandı ama uyarıyı yollayan göklerin yerin tüm söylemlerini duyandı, bilendi.

Hayatı ve hayatı yaşarken gerekli olan her şeyi yaradanın hayatı hayat gibi yaşamamız için bize gönderdiği şerefi nasıl yok sayabiliriz ki? Bıze kitabı indiren yağmuru da gökten indirendir ki onda bereket ve rahmet var. Kitapta ise zikrimiz, şanımız, şerefimiz var. Öyleyse okumak, söyleşmek, üzerinde düşünmek, hissetmek ve akletmek gerek ve gereğince yaşamak… Hayatı sahiden yaşamak istiyor. Oyun için yaratılmadık. Varedenin de oyuna ihtiyacı yok. Yine de bir rolümüz olacaksa bunun repliklerini Yaradanımız belirlemeli. Çünkü evrenin gündemini, zikrini, değerlerini O blirliyor. Her şey ve herkes Onun adına, Onun dediğini yapıyor. Bir de O sorgulanmaz, sorgular. Yaşayışımızı Onun adına şekillendirmek, yaklaşan hesap günü için gündemine, değerlerine, şeref kaynaklarına cağırıyor. Bu çok gülünç. Ben yeryüzünün şeref kaynağına gözümü diktim, ağzım onun damlaları na aşina olmaya başladı, yüreğim onu özlemeyi öğreniyor… Bu benim, benimle aynı yoldaki yoldaşların ve öncekilerin gündemi, şerefi, zikridir. Musa ve Harun’un.. Onlara hakla batılı ayıran furkan, yolu aydınlatan ziya ve muttakilere zikr olan kitap verilmişti. İbrahim’e de evvelce rüşd/olgunluk böylece verildi. Hem Lut, İshak ve Yakup da onunlaydı. Onlardan önce ise Nuh.. Onun şerefi de vahiydeydi ve duası şerefi oldu/duasıyla gündem oldu. Sonrasında baba Davut, oğul Suleyman… Babanın emrindeydi dağlar, kuşlarla aynı tesbihi şakıdı ve demir elinde sekillendi. Şükür içindi tüm bunlar. Oğulun rüzgârlar emrine verildi, düşman şeytanlar ona hizmetkâr olmak zorunda kaldılar, çünkü rolleri belirleyen böyle istedi. Bir de Eyyub.. Ona şeref nimetler alınarak verildi. Sıhhat ve afiyet alındı, sabır verildi. Ismail, İdris, Zulkifl… Bunlarin da sadece adı söylendi, rolü bildirilmedi. Bilmemiz gerekenden fazlasına talip değiliz. Bildiklerimiz bizi şereflendirmeye yeter demek ki. Sırada Yunus.. Sıkıştırılmayacağını düşündü bir an. Oysa beklemeliydi emri. Sabırda  kaybetti,  tevbeyle kazandı şerefi. Darda niyaz etti içlice, kurtuldu böylece. İşte müminler için sonucu Allah böyle belirledi. Ya Zekeriyya? “Tek başıma bırakma” diye niyaz etti. Anladık ki hep bir niyazı var nebilerin. Duası şerefi insanın. Onun duasının cevabı “Yahya” oldu. Ailecek onlar hayır yarışındalar, korku ve ümitle yalvarırlar, yürekten ürperirler. Bir de kendisi de oğlu da âlemlere ayet/belge olan Meryem var. Hepsi aynı yolda aynı şerefle yükseldiler. Başka yol yok bizim için de. Cennet yolu şeref yolu buradan gider. Mümin olarak salih amel isleyenlerin koşuları çabalari boşa gitmeyecek. Kitabı yazan amelleri de yazıyor. Öyleyse dönüp ona yalvarıyoruz. “Rabbimiz hakla hükmet”, ve “Rabbimiz onların tüm değerlendirmelerine karşın sığınılacak merhamet kaynağı olan RAHMANdır.”

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>