Şiir

Atilla Yaramış – İnce Ayar

Atilla Yaramış – İnce Ayar

İçimde yetiştirdiğim gürbüz bir ağaçtı hayat
Ayrılık sindi surete… Heyhat!
Kızım kamaştırdı yüzünü onu öperken
Ezildim her kim ne dediyse
Her kim neye cür’et etmişse

(kimsenin uzatacak eli yok
tuz dahi yok merhem niyetine…)

Yakışmadı bol durdu üzerime
Hüzünden kesilen bütün urbalar
Kolay mı çıkarıp asmak bir yere
Ezildim üzerime konan tozdan
Ezildim alnıma yapışan yaftadan

(şairlerin Tanrı’ya ulaşan sözleriydi
Belli ki beni Tanrı’dan ayırmayan)

Ezildim karım ağlar kalırken kapıda
Dik ve hür ağlayabiliyordu oysa
Oysa ben ne hürüm artık ne ağlamakta özgür

Utancı yaşıyorum ne kötü
Ne kötü ömür sunmak çalınması için
Onurunu bırakmak geriye
Bir de giyinmek bol ve çirkin ve tozlu

Bir de ezilmek her kim ne demişse…

Etiketler
Devamı

Atilla Yaramış

Yazara ait tüm içeriklere buradan ulaşabilirsiniz.

Benzer Yazılar:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Adblock Detected

Please consider supporting us by disabling your ad blocker