Betül Aydın – Penceresi Eksik Günler

Betül Aydın – Penceresi Eksik Günler

gölgeleri aralık adamlar geçiyor
insanların arasından
birdiri bir
üstleri ekimli dikimli arazilerle
kaplı
eksik bakışlarına su yuvarlayan bir
kaynak arıyorlar
gündüzleri ılık geceleri
soğuk
akan uyananın mor ellerinden
mürekkep akmış suratına
kalkıyor yataktan
kanatsız kıvrımlı pencereleri
pencereleri perdeli
günler eksik
güller gülistanlık
sabahsız uykuların saklandıkları
üstüne üstlük
gözleri sekizli uyanıyor
gölgelerin birinden bir aralık
çıkıyor
göğü mavi ikindi
gözü ocakta dikilen söküntü
içime çekiyorum tüm sesleri
yokuştan bir güneş yuvarlanıyor
ayak bileklerimi ısıtıyor yerin
dibine giren gölgem:
‘yerin kulağı vardı onun gölgesi
vardı yer yarıldı da sanki içine
girdiler’
yağmur damlaları bulutlar
köpüklü avlular sekiyor
üstümüzden değil bu saatler tik
tak
çıt çıkmıyor saatten
akrepten yelkovana koşuyorum
ayak seslerimi boynuma bağlayıp
koşarken ayağım on ikiye takılıyor
bire düşüyorum
saat duruyor
duruyor insanların tepesinde
geçen bir zamana inanıyorlar
onlar
ben saat takmam koluma
inanırım ki zaman yönlendirilmez
kolumda gözümde
su yuvarlayan bir kaynak
saat
saat
saat
ne tik ne tak

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>