Cemal Şakar – Battaniye

Cemal Şakar – Battaniye

Kasyun Dağının zirvesinde oturuyorduk.

Geceleri yıldızlar dökülüyordu Şâm-ı Şerifin üzerine; her yan yanıp yıkılıyordu. Yangınların aydınlığından gökler yarılıyor, her yan gündüze kesiyordu.

Gündüzler zulmün karanlığında boğuluyordu.

-Neden böyle oluyor Mikail dedim; her şey yer değiştiriyor.

-Bilmiyorum, dedi.

-Keşke onlarca, binlerce kanatlarım olsa; bir şimşek gibi çaksam şehrin üzerine; gök yıldızları tutsa, yer karanlığı yutsa.

-Yapabilirsin, dedi.

-Bana mı söylüyorsun bunu, dedim, hafif tebessüm ederek.

Yağmur sonrası hava serinlemiş.

Uyuyakaldığım divanda büzüşüp kalmışım.

Annem üzerime battaniyeyi atarken, dur diyorum, dur, örtme.

Duymuyor mu? Duyuramıyor muyum?

Mikail’in kanatları battaniyenin altında kalakalıyor.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>