Dursun Göksu- Som Bir Kabartı Olarak Yaşamak

Dursun Göksu- Som Bir Kabartı Olarak Yaşamak

Sağ salim bir oyuktan çıktım da
Demedim işte buram sızlıyor
Demedim binlerce insan birden çullanınca
Yaralarım debelenince her sabah demedim
Bana günaydın diyenlerin dilinde hiçbir zaman
Demedim çanak antenlerin dünyasına yaslanıp
Neymiş bu kıvrımsız seyahat arzusu
Kimden medetle çarşılarda bu çıngar
Hır gür, kaçamak bir dünya nasıl da çapraşık
Maskeler bile maskelerin üzerinde
Demedim ben böyle iyiyim
Bu dil tam bana göredir.

Göğsüme yer ettikçe kablolardan bir dünya
O dünya beni sarıp sarmalayan
Bir köy fikri! Ne kadar iğrenç
Ne kadar yosma ne kadar
Bir avuç bile kalmamışken benden
Benden bir tek bile kalmamışken
Köy olmak bu dünyada bu dünyada yabaniler gibi
Kekre uyanmak her sabah
Perdelerin güneş sızdırmayan tarafında
Bungun bir görüntüye mi kalalım?
Saat başlarında her seferinde bir kızı mı bekleyelim?
Yoksa seyyale midir benim yüreğim?
Bir tankın ardında ölüp kalmış mıdır?
Bir halkın son şehidi
Son sokağı bir şehrin
Çocukların susuz denizlerinde bir gemi
El sallayan son tayfa o gemide
O gemide son güverte
Son bakış son heyecan
Som bir kabartı olarak yaşamak.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>