Etiket: Koridor

Vildan Yüce – Aynalar Koridorunda Bir Yüz

Vildan Yüce – Aynalar Koridorunda Bir Yüz

Günün birinde hiçbir şey olmayacakmış gibi dururken oluvermişti her şey. Yola çıkmaya karar vermiştim. Yola çıkmıştım ve her şey başlamıştı. Hayır, bir şey başlamış ve ben yola çıkmıştım. Nasıl oldu? Birdenbire. Bilemiyorum durum kötü de olabilirdi. “Belki de insan bir kişiye anlatamadığını herkese anlatmayı seçiyor.” dedi. Öylece durmak yerine en çok görmezden gelindiğinde mi harekete geçiyordu? Hayır, bunun görmezden gelinmekle de görünmeye çalışmakla da ne ilgisi vardı. Bu bir bakıma inatlaşmaydı. “Hep burnun dikine gidiyorsun.” dedi bir ses. İnatçı mıyım ben? Ses doğru söylüyordu inatçıydım ben. Ama onlarda en az benim kadar inatçı olmaz mıydı beni dinlemedikleri için? Hiçbirimiz çocuk değildik. “Çocuk değilsiniz.” dedi o ses yine duyuldu uzaktan. Bütün bunları, hikmetli bir söz gibi bilgece bir tutumla söylüyordu. Kararlıydık… Ama… İşte… Hep birlikte… Sonuna kadar… Gidecektik. Bu hepimizin arasında yapılmış gizli bir anlaşma olmalıydı. Belki bu yüzden de bağışlanmayı dilemeliydim. Yola çıktım… Ben artık kendi içime doğru bir sestim. Aynayı elime aldım. Aynaya baktığında insanın değiştiğini fark etmesi neredeyse imkânsız dedi ses, kendi içine bakmadığı sürece. Bunca kelime içine ne zaman dolmuş anlamıyor insan. Yüzüne kelimelerin ağırlığı çöküyor. Bu kelimelerle çoğaldım ben. Bir aynalar koridoru oldu benim için kelimeler. Bu yüzden borçlandım onlara ben. Kelimelerim beni dinlediği için kelimelerden bir yüz seçtim. Böylece girdim bu yola. Geri dönmeyi hiç istemedim. Ben yalnızca duadan ibaret bir yüzüm olsun istedim. Aynaya korkmadan bakabilmek için. Yola çıktım… Ben… Yalnız… Sırtımın yere gelmemesi için değil, alnımın yere gelmesi için çalıştım.