Şiir

Hatice Kübra Ardıç – Vaveyla!

Hatice Kübra Ardıç – Vaveyla!

-Serçelerin seven adam
elbet bir gün olur bizi de sever-

Bugünlerde bir durgunun güzelliği çeler aklımı
Bundandır çelebi zambaklara meyilim.
Limon kolonyası duysam mesela,
‘bayram, ne vakit gelecek?’ derim

vaveyla/
kuşlar
deldiğiniz bulutların ciğerlerince
özlem salın bir
Duha/5 felahına-


vaveylâ!
sade serin gelişi heybeme naçar duanın
ayak yalın/öyle uslu/öyle uykulu.
Bunu uzunca bir dakkaca düşünüyorum
biraz da yaşayasım kaçıyor.
Şu an şu dakka aklım çuvaldıza sığmıyor.

Ateşleri yakalıyorum saçlarından
merhaleleri katlediyorum kendimce.
Bir hücresi zemheri şiirler yazıyorum;
yarısı buğday boğumu yarısını şehirlere ısmarlıyorum.
Oturduğum bir şiirlikten dünyayı tanıyorum.
şaşkın
hem pispirik.
Anarşist sayarlar mı sahi beni de
onlarca yaşamayı reddettim diye.
Ölümü bekleyişlerine takılıyor aklım.
Başımı turnalara veriyorum ellerimde zambaklar hafifliği
İnsanları özlüyorum.

Etiketler
Devamı

Hatice Kübra Ardıç

Yazara ait tüm içeriklere buradan ulaşabilirsiniz.

Benzer Yazılar:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Adblock Detected

Please consider supporting us by disabling your ad blocker