M.Mücteba Atçeken – Bir Zamanlar Erdim

M.Mücteba Atçeken – Bir Zamanlar Erdim

Ermek için, önce tohum olduğunu kabullenmek lazım, kendinin farkında olmak lazım. Sonra toprağa düşmek lazım. Toprakla hemhal olmak lazım. Gururu, kibri bırakıp toprak olmak lazım, aslına dönmek lazım. Toprak gibi sakin ama kaynak olmak lazım.

Gani gönüllü olmak lazım. Sonra toprağa kök salmak lazım. Toprağı iyice benimseyip toprak fıtratını yelekten ziyade, beden gibi giymek lazım. Köklerini sağlamlaştırmak lazım. Sonra yavaş yavaş boy vermek lazım. Kendini gösterip ben de varım demek lazım. Rüzgârda sallansa da yılmadan yıkılmadan ayakta durmak lazım. Günü gelip de kendini göstermeye başlayınca yapraklarını vermek lazım. İçinde yanan ateşle üşüyeni ısıtmak lazım. Sonra dallanmak lazım.

Elini kolunu dosta, muhabbete uzatmak lazım. Ama aslını unutmadan, toprağı unutmadan. Kökünün de sonunun da toprakta olduğunu unutmadan. Gurura, kibre kapılmadan, toprağın tevazuunu bürünerek. Güneşle pişmek lazım. Güneşle olgunlaşmak lazım. Hakikatin kaynağından önce içini, sonra dışını, sonra elinin uzandığını ısıtmak lazım. Vakti gelince meyve vermek lazım. Meyvelerinin kızardığını görmek lazım. Onların hakikat nuruyla nasıl da günbegün güzelleştiğini, olması gerekene ulaştığını müşahede etmek lazım.

Dalıp gitmek lazım öylece. Sonra durup geriye bakmak lazım. Tohumken toprak edeni, kara kuru bir fidanken boy verdireni, güneşle tanıştırıp meyveye durduranı düşünmek lazım. Sonra da bu heyecanın, bu muhabbetin lezzetine dalıp ermeyi de ölmeyi de unutmak lazım. Vesselam…

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>