Nergihan Yeşilyurt – İnsan Düğmesi

Nergihan Yeşilyurt – İnsan Düğmesi

İntro

Uykusu sevgili, gelemiyorum
İçedilmiş o kadar
Kalkışması var, teker izi
Gibi yepyeni uzaklığı
Kendime gelemiyorum -elbet-
Öyle sevgili ki uykusu birleşmiş yılanların.

Ne ki çok
Birinci sınıf
Sus bulutunu çeker misiniz üzerimden
Koltukların maalesefdilini düşününce
ne kadar şezlong var
Denizin ayasında
Serinlesinler tamam da buraya kadar gözyaşım
Müdüriyete başvurun da iliklesinler sesimi
Yoksa kustuğum kumdan kuleler
Ayılmam kova kova
İliklesinler bir zahmet, zorluyor nefesim insandüğmesini
Bu kaçıncı boncuk işçisi, kaçıncı kursak
Taşınabilir akılları sürmek biraz daha ileriye
Sokaklara dolan gri ipekle
Boğmak akılları, yakında doğacak karındaşları
Ölüsünü bu galeriden geriye doğru
Pişmanlığın pervazına doğru itecek misiniz gene
Geçecek misiniz lavanta bahsine, ne çok suskun seversiniz
Bu baş ağrısı tarlaları, ilerlemiyor koltuklarda hep yeniay
İlerlemiyor su, gençlere taze koşu
Cesur ve aldır onu gitsin
Hakikat garibesi, yazık, aldırmayın
Büyüyünce günah olup serpilecek endişeleriniz üzre
Oldurup süt vermeyen memesini
Öldürecek koltuğun elifbası ile sokağın ecesini
Kimbilir belki
Yıkılır iskelesi de toprağına çekilir ayrılığa gövdelenmiş
Çocukluğumuzun eşi.

Ben biraz
-bu kadar ilerlemesin demokrasi-
Salağa yatmaya gidiyorum, iyigece.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>