Ömer Korkmaz – Kaptan Nuh’un Kamarasından

Ömer Korkmaz – Kaptan Nuh’un Kamarasından

Konuşamıyorum!
ki konuşsam çatlayacak toprakta tohum
rahimlerinde koyu bir isyan başlayacak anaların,
yarılacak daracık sinesi 21. yüzyılın
biliyorum…

taşkınım,
beni de katarak önüne “
yutacak”
baharı,
kahrolası ıhlamur çiçeklerini,
güzün ve zemherinin çetinliğini,
bütün hayal paylarını,
umumi yargıları,
tenden süzülerek ve yıkarak bentleri…

gördüm, susmak belletilmiş çocuklar
aşksız, yarasız, yaşamaksız çocuklar gördüm
gözlerinden fer, alınlarından ter silinmişti
karıncalar hazır kıt’a yüklenip gidecekti

Konuşamıyorum
konuşsam
duyacaksınız seslerinizi sesimde
ne diyorsa içiniz öyle konuşacağım ben de

Kadim ve taze kaygılardan bir çığlık yükselecek
yeniden doğmayacağım burada hayır,
küllerim kalsın yalnız
Rüzgar savursun ayaklarınızın altına küllerimi
her suskun gibi öyle çiğnensin

ve
şüphesiz
yaşasın ölümlü hayat
değil mi ki sıyrılmaktır
değil mi ki içinizde
susmaya bir sebep!?

değil mi ki yeniden, hatta belki konuşarak doğmaktır!?…

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>