Şiir

Ömer Onaylı – Gitmenin Uğultusu

Ömer Onaylı – Gitmenin Uğultusu

Dünyayla güneş arasında kalınca evlerimiz
Bir sessizlik hayal ediyorum taşra alışkanlıklarından kalma
İstatistiksel yoksunlukların ayırt edemediği insanların masumiyetini
Kimseye kırgın değil yuvasının dalı budanan serçe
Kırkı henüz geçmiş ölümlerin acısı gibi bu hayat
Bir çiçekçiden çıkan adamın yüzünü okumaya çalışıyorum
Aşka kurban edilmiş ne çok şey var
Güzel kızların işvesiz halini özlüyorum bu aralar
Tersten okunan alfabelerle yazıyorum rüya tabirlerimi ağaçlara
Dünyanın bütün koltuk numaraları seni müjdeliyor
Mutsuzluğumu gizleyebilecek kadar mutluyum merak etme
Bir aşk alana bir nefret bedava diyor televizyonlar
Bense kış uykusuna yatamayan kuşlar kadar huzurluyum
Ve her damlası betona düşen musluk kadar huzursuz
Kaybolmuş bir çocuğun ellerini tutuyorum birden
Bilmediğimiz ne çok sır varmış
Şapkası düşmüş harfler kadar yanlış anlıyorlar beni
Anlaşılmanın cazibesi kalmamış
Dünyanın bütün sessizlikleri seni müjdeliyor
Çıraklara usta aranıyor gazetesiz şehirlerde
Bir Ege kasabasındaki memura özeniyorum bu aralar
Dünyanın bütün kredi faiz oranları batsın
İnsanlar çok mutlular ve her yerde gülüyorlar
Ruhumuzu kamçılayan dizeler kadar kutsal
Ekmek kuyruğunda bekleyen artist kadar yalancı
Yollar az geliyor gitmek için
İki adım arası kaç hayat eder söyle
Şehirlerarası kaçış uçurumlarında bekliyorum
Dünyanın bütün beyazları seni müjdeliyor
Baz istasyonları dindiriyor bütün ağrılarımızı neyse ki
Susuyorum soluk bile almadan
Çevreye veremediğim rahatsızlıktan dolayı özür dilerim

Etiketler
Devamı

Benzer Yazılar:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı