Rıdvan Ünal – Suevi

Rıdvan Ünal – Suevi

Rahmetli Kayınpederim Muhammed Yazgan’a…

İçinden o büyük dağı kaldırdı
Koydu başucuna
Sıralı dağların hemen yanına
Sonra bir kibrit çakıp yaktı şehri
Ve başladı bir su
Yüce bir kaynaktan
Ağır ağır sızmaya
Sızdıkça büyük su
Şehre aktı sızı

Ayakuçlarından başlanarak yıkandı su
Avret yerleri örtülerek gizlendi
Gizli bir mabedin
İlk bilineni olarak yetişti
Suyun şeyhi:
Suevinde bir çocuk
Suevinde şelale yüzlü
Suevinde gövdesi kırılgan
Mızrak gözlü
Çerağı!

Bir alıntı olarak anıldı su
Şerh oldu Yunus’a
Dert oldu
Su, kürek kemiklerinden
Kaburga kemiklerine doğru aktı

Doğruca akarken bulundu
Su!
O tennureli sabahta
Sadakat ehli bir dağdan inerken
Binlerce yıllık çocuklar büyüdü
İlham edildi sabaha
Sabaha kadar akan su
Hiç dinmedi

Kim bilir
Kaç suevinde ölü bulundu
Kaç ölünün koynunda sabahladı
Ve oldukça yağız bir gök altında
Beyaz
Ama maviden oldukça uzakta
Alnı hicap görmüş
Kumru gerdanında siyah bir halka
Eğildi yunus ağaç dallarına
Dertli bir çark gibi çekilirken dünyadan
Konuştu.
Şüphesiz doğunun
Ve doğumun en büyüğü olarak
Akarken bulduğu yolu
Dert belledi
Belli ki
Her suyun alnında bir su daha gizli

Şehre aktı sızı
Sızdıkça büyük su
İçinden o büyük dağı kaldırdı
Sıralı dağların hemen yanına
Koydu başucuna
Sonra bir kibrit çakıp yaktı şehri

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>