Rıfat Eroğlu – Sanmanın Anatomisi

Rıfat Eroğlu – Sanmanın Anatomisi

susmayı anladım konuşmayı müteakip
ölmeyi sonra yaşamayı…
fiili işgal edenlere direnerek çocuktum
büyüdüm, fikirler köklendi her kıyımda
kırılan putlar, nemrutlar ve bir yıldızlar kaydı
ki bu kıssasından İbrahim’in bana düşen payı

film vardı bahsettiğim, başlamayan çekimleri
zaman aşıdı ezberlediğim bütün o replikleri
fikri kökünden dinamitlemek harcım olsa idi
bir kalım meselem var iken çakardım kibriti

resmi bir hatıra ile ilgili

-verdiğim ilk dilekçeye, göstermeyen gerekçe
o memurun emeği çoktur kavramamda
devletin mekanik olmadığını!
çocuk aklımla istedim, tek bir arı kalmasın
belki devlette memurla birlikte yok olur diye-

diyemedim sayın bay ve bayan
bey ve hanım kimseye
taşredilmiş başkentin asayişi sağlanan
dar sokaklarında öğrendim, kanmak
fiili sanmanın en ahmak hali!
istikbalin anlamını bilmediğim bariz
göklere baktığım yıllar
çocuklar için iftar vakti
ayıplarım oldu yokuşlarımı kanatan
ve ben İsa’nın doyduğu yerdim!
inanmadığım teoriler gibi
kesinlik bildirmeyen tüm akranlarımın
kırdığım kalemlerini biriktirdim
babamın ağlamama rağmen
almadığı oyuncaklar geldi aklıma
bir yanım hüngür, bir yanım hırgür hala
terk ettim bildiğim oyunu en rekabet yerinde, malulen
bir kibrit çaktım, bir kazan çömlek patladı sadece

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>