Umut Aydın – Bidua

Umut Aydın – Bidua

Şeylerin ölümünden kendimi sorumlu tutmuyorum
Ben ki sabah ezanında ölmeye alıştım
Kirli ellerimle parsellere paklanmış çocuklar çizdim
Düellosunda yaktığım üçü beş geçe
Haziranın hazsız otuz ikisinde uyanıyor gözlerim

Korkuyorum koya düşürülen kör aylardan
Kepez pusuda usturalı sert sakallarıyla
Yardan atladım yaralarımla yardığım yarığa
Onmaz kalleş deniz olmaz bu adam

Soluk uykuda soluklanmaz bilin cin
Sadece tanrıya rüyamda ayet yazarım
Uyuyabildiğim anın parçası bölünmezse tümcelerle
Öğretilmeyen dualar okurum kimsenin anlamadığı
Dostu doğru güdüyorum içimde kapaklanmışken
As asiliğimle aklımı kaleme geçiriyorum
Kağından bedenim kağıda hapsolmuşken
Kabemde şiirlerim duruyor
Bunaldıkça secdeye varıyorum

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>