Yunus Emre Altuntaş – Yol Verin Abiler Geçelim

Yunus Emre Altuntaş – Yol Verin Abiler Geçelim

bu karamsarlık da nesi
varsa bedbinlik bilin ki abiler
benim de gecikti otobüsüm işte bundandır
yağmura rağmen bu durakta beklemem

proleter değil imanım lakin
benim de yok cebimde sevgiliye alacak
bir demet çiçek parası
aksi demleyip kaşları çaya katık etmek de nesi
bir zevkimiz kundurasız dolaşmaktı
bir de taşı endamınca yuvarlamayı siz icat ettiniz abiler

hızır ile ilyas’ı çağırın mahalle meydanı yangın yeri
çığrık düzlüğe çıkmış almış dört tekerli ne vardıysa altına
bu baharı bekleyiş bekleyiş değil
has yününü eğiren çıkrığın tütsü kokan elleri mi olur
yan taşlar boyu yan yakıl hordasına tak tüm cinneti
ceplerimizdeki çakılar elmayı soymak için be abiler

şimdi bu sefer nereye bir anlayalım
en önde donu düşük saçı aklı gibi karışık bir denklem
x ve y’den daha bilinmez, bir t cetveli gibi kırık
çizsen kalemine yazık baksan gözüne
“hurraaa” diyor gelibolu çıkarmasında ecnebi misali
yer taksim yer ok meydanı yer tarlabaşı
sakalından kan akıyor iskemlede bir dedenin
yakından bak kimisinin gözleri yangın yeri
ses çıkmıyor bu diyardan ellerini almış hoyrat lades
bir taş geliyor sivaslı nemcinin dükkana
bir taş laz osman’ın çay ocağına
bir taş hazrolu alasar çavuşa
bir taş konyalının lokantaya
kahrolsun yazıyor yer gök
kahrolsun faşizm, kahrolsun amerika!

olmuyor bakın böyle hiç olmuyor
vakit ikindi ezanlar okunuyor yeditepeden
içimizde bin yıllık sükunet, atlarımız kenarda eğerli
olmuyor bakın ele güne ne bu irezillik
bi yol verin
yol verin geçelim abiler

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>