Zülâl Betül Erbay – Bu Savaş Benim

Zülâl Betül Erbay – Bu Savaş Benim

Zorlu bir mücadelenin öyküsüdür bu. En büyük savaşın satırları dost bilmesi, kendine emanetçi olama­yan ruhumun haykırışıdır; sonun özlemi, bir o kadar da korkusudur bu satırlar. Ruhu kabul, keşfi kabuldür!

Her âlem kendi içinde yaşar savaşını ve kim­dir kazanan? Kaybetmekten korkar insan. Zorlar kendi­ni; ağlar, anlar, susar, sabreder yine de savaşır. Savaşma­ya mahkûm olmak acıtır belki, hayallerine sarılır. Bitmez bu savaş, bilir ve bilir ki insan olmanın getirdiği bir ayrı­calıktır; götürdüğü şeyler olmaması içindir tüm dualar.

Bir zaferdir tüm hayaller, tüm özler ve tüm yaş­lar. Kazanmaya adanan bir hayattır insan, yaşadığını sanmaktan ibaret olan! Bekler, sonunu bilmez ki! Sava­şa başlamadıysa eğer onun ilk anı sonudur. Kimdir beni bu savaşlara salan, bu muammalara sürükleyen, ben mi? Yüzüme tutulan aynalar niye beni gösterir ki? Ruhumun deryasında aradığım tüm cevaplar, neden beni yine aynı yere, bu savaşın ortasına, aynadaki yüzüme getirir?

“Ben” kelimesini silmek için tüm çabalarım. Paslı aynadaki yüzü silmek kolay değil! Bu itiraflar da zordur bilirim ve bilirim ki kutlu bir mücadelenin azığı olacaktır bu yok olan benliğim.

Kaybedişe razı gelmek herkesin harcı değilmiş meğer! Bunu da keşfettim. Zorlu bir mücadeleye yüreği­mi koymak şimdi en büyük cesaretim. Şimdi okyanuslar­da salınır gibi yüreğim ve yalnız kazanmalara değil, kay­bedişlere de farklı manalar yükledim.

Bu savaş benim ve onu seveceğim!..

Gitmekse bunun adı gideceğim; bensizlikse beni sileceğim ve savaşacağım korkmadan bir hayatı kazana­cağım. Artık bedel ödeme zamanıdır bu mücadeleye. “Kolay olmayacak” dedim ya beni bana karşı sınayaca­ğım. Kimselere taviz vermek yok. Çocukça gülüşler yıl­dırmaz beni. Çünkü ruhum bu savaşa yeminli. Korku­larım yazılmış nasıllığı bilinmez deryalarda. Ama umu­dum yokluktan doğan varlığa!

Tükenmez ümitlerim. Çünkü onları dostun rah­meti ile besledim. Şimdi cesaret zamanı! Amansız bir sa­vaş var benim için. İnsana yakışır bu savaşlar. Savaşlar diyesim gelir savaşanların çokluğundan.

Yine de bilirim, ayık olan “kazansa da” yaşar “kaybetse de”.

Ve biliyorum; bu savaş benim onu seveceğim!..

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>